Jacoba hie de hiele nacht net goed sliepe kinnen, sa senuweftich wie se foar de reis fan it plato ôf. De hiele nacht hie it nammentlik reint en dus wie se bang foar glêde diken yn kombinaasje mei in steile helling en djippe ravinen. Ut bêd kommen die bliken dat it allegear wol tafoel. Yn de oeren dêrfoar hie it droech west en wie it measte reinwetter al wer fuortsakke. Nei in brochje besteande út net al te frisse bôle mei nútsjesmoar koene wy dan ek wer op paad. Ik ha de man dy't de auto wasken hie betelle en dêr gongen we. No ja, de auto moast earst noch starten wurde en dus moast de motorkap omheech. Yn trije Havo hie ik leard dat wetter geleid en dus tocht ik in stroomferbining meitsje te kinnen troch in bytsje wetter oer it kontaktpunt mei de akku te jitten. No, dat ha ik witten. Reekwolkjes en stank wiene it gefolch en dus moast der in oare oplossing komme. Dizze wie gau fûn en sadwaande koene wy dochs op ‘en paad.

Zomba, 19 desimber 2006

Hjoed wie, sa't de titel fan dit ferhaaltsje ek al seit, in dei fan in protte yndrukken. Nei in ridlike nacht gongen by my om seis oere de ljochten oan. It wie bûten al ljocht, wat foar my fansels in rare gewaarwurding wie. De ôfrûne wiken moast ik nammentlik mei it ljocht op nei it wurk ta fytse en dat wie pas om in oere of healwei achten.