Zomba, freed 1 desimber 2006

Mei in nuver gefoel waard ik wekker. Ik hie it Wiebren en heit en mem oan de tillefoan al ferteld; oergryslik ta oan fakânsje, want eins bin ik stikem wol wurch fan de ôfrûne wiken fol mei yndrukken en oan de oare kant haw ik it sa ferskriklik nei myn sin hân, dat ik eins net fuort wol. Mar, sa't Wiebren my altyd fertelt; it is better te stopjen op it hichtepunt, dat dizze wize rie sil ik mar yn acht nimme.

Zomba, tongersdei 30 novimber 2006

Hjoed de grutte dei fan de seremoanje. Ik wie al wer betiid fan bêd en haw earst myn rok mar strutsen. Wy hawwe fan de Ingelske fammen in reisstrykizer krigen en it ding hat noch net faak fan de planke west. No hawwe wy net echt faak wat te striken, dat ik wie it suver wat ferleard. De rok kaam der al mei al in stik better út te sjen dan foarhinne.